انواع ماشین آلات کشاورزی

انواع ماشین آلات کشاورزی

انواع تراکتور
طبقه بندی انواع تراکتور

از آنجا که کاربرد تراکتور در دنیای جدید بسیار گسترده است , تراکتور هایی که ساخته می‌شوند دارای توان , اندازه و طرح‌‌‌های متفاوتی هستند. تحویل تدریجی تراکتور , موجب به وجود آمدن طبقه بندی‌‌‌های گوناگون برای آن شده است. ترکتورهای ساخته شده:
الف) بر اساس تامین خاصیت کششی و خودرو بودن
1- تراکتورهای چرخ دار
2- تراکتورهای زنجیری
ب) بر اساس موارد استفاده
1- تراکتور‌‌‌های عمومی‌یا تراکتورهای خدماتی
2- تراکتئرهای همه کاره یا تراکتور‌‌‌های ردیف کار
3- تراکتورهای پا بلند یا شاسی بلند
4- تراکتورهای باغی
5- تراکتورهای صنعتی
6- تراکتورهای یونیورسال
7- تراکتورهای باغچه ای و تراکتورهای چمن زن
8- تراکتورهای دو چرخ یا تیلر‌‌‌های موتوری
ج) بر اساس نوع شاسی یا قاب
1- تراکتورهای با شاسی
2- تراکتورهای نیمه شاسی
3- تراکتورهای بدون شاسی


الف) طبقه بندی بر اساس خاصیت کششی و خودرو بودن

تراکتورهای چرخ دار متمایز ترین و پیشرفته ترین نوع ماشین به خصوص جهت مقاصد کشاورزی هستند. این تراکتورها سه چرخ یا چهار چرخ ساخته می‌شوند.انواع تراکتورهای چهار چرخ به قرار زیر است:
تراکتورهای چهار چرخ معمولی, تراکتورهای چهار چرخ محرک, تراکتورهای چهار چرخ متحرک محرک با چرخ‌‌‌های کوچک جلو ,تراکتورهای چهار چرخ محرک با چرخ‌‌‌های بزرگ و و هم اندازه.
– طی سال‌‌‌های متمادی از تراکتورهای زنجیری به منظور کاهش فشار برروی خاک و بالا رفتن کشش در زمینهای نرم , که دارای مقاومت کمی‌هستند, استفاده شده اند. این تراکتورها همچنین در زمین‌‌‌های مرطوب و باتلاقی, یا در مناطقی که پایداری چرخ‌‌‌های تراکتور با اشکال روبرو می‌شود , مانند مناطق تپه ای با شیب‌‌‌های تند و زمین‌‌‌های ناهموار مورد استفاده قرار می‌گیرد.
گرچه استفاده از تراکتورهای زنجیری در کشاورزی محدود است , اما از این تراکتورها می‌توان به خوبی در موارد زیر استفاده کرد:
1- اشتفاده در باغات میوه و بیشه زارها
2- پاک کردن و احیای زمین
3- انجام عملیات حفاظتی خاک
4- ایجاد استخرهای ذخیره سازی آب در مزرعه
5- عملیات خاکبرداری و تسطیح زمین‌‌‌های زراعی به خصوص مزارع آبی
6- ایجاد نهرهای انتقال آب
7- به کار بردن زیر شکن‌ها و وسایل خاک ورزی عمیق
8- تعمیر جاده

ب) طبقه بندی بر اساس موارد استفاده

– یک تراکتور عمومی‌یا خدماتی, کم و بیش مشابه یک تراکتور چهار چرخ متداول و معمولی است. در این تراکتورها ممکن است فاصله ی بین چرخ‌‌‌های جلو یا چرخ‌‌‌های عقب ثابت یا قابل تنظیم باشد.
– تراکتورهای همه کاره یا تراکتور ردیف کار , تراکتوری است که عملا برای انجام تمام کارهای مزرعه به انضمام عملیات کاشت و وجین و سله شکنی در مزارعی که اندازه ی آنها متوسط است طراحی شده است.
– اکسل جلویی تراکتورهای پا بلند عریض و قابل تنظیم بوده و ارتفاع آن از سطح زمین زیاد است تا بتواند عملیات وجین و سله شکنی محصولات ردیفی پا بلند , مانند نیشکر را انجام دهد.
– در شرایطی که فاصله یبین درختان زیاد بوده و شاخه‌‌‌های درختان نیز بلند می‌باشند تقربا می‌توان از هر تراکتوری در باغ‌‌‌های میوه و بیشه زارها استفاده کرد. اما در صورتی که باغ‌‌‌های میوه , بیشه زارها و تاکستان‌ها از اهمیت بیشتری برخوردارند , بهتر است از تراکتورهای مخصوص که برای کار در این شرایط طراحی شده اند استفاده نمود. تراکتورهای باغی ممکن است از نوع چرخ دار یا زنجیری باشند.
– تراکتورها یصنعتی ماشین هایی هستند در اندازه و انواع مختلف که برای کارهای مخصوص صنعتی و حمل وسائل سنگین در کارخانجات , فرودگاه‌ها و غیره ساخته شده اند. این تراکتورها را می‌توان به دستگاه‌‌‌های بالا بر, حفاری, بارکن مکانیکی و ضمائم مشابه که روی آنها سوار می‌شوند مجهز نمود. در بسیاری از مواقع می‌توان از بعضی تراکتورهای صنعتی در کارهای کساورزی نیز استفاده نمود.
– تراکتورها ییونیورسال که به واحد توان یا تراکتور مخصوص نیز معروف است به طریقی طراحی شده است که بتواند هم تولید توان نموده و هم انواع مختلفی از ماشین‌‌‌های برداشت سوار, از قبیل ماشین ذرت چین , ماشین برداشت علوفه ی سیلو کردنی , کمباین و ماشین دانه کن ذرت و بعضی وسائل مخصوص را قبول و حمل کند. این نوع تراکتور نه تنها دارای خصوصیت ماشین‌‌‌های خودرو است بلکه دارای مزایای اقتصادی یک واحد تولید توان چند منظوره نیز هست.
– تراکتورهای باغچه ای یا باغی کوچک ع که به آنها تراکتورهای شاسی کوتاه نیز گفته می‌شود , تراکتورهای چهار چرخ کوچکی هستند که توان آنها بین حدود 8 تا 25 است بخار است. این تراکتورها برای انجام بسیاری از کارهای باغات کوچک و باغچه‌ها از قبیل خاک برداری , حفر گودال , برش چوب و غیره قابل استفاده هستند.
– تراکتورهای دو چرخ یا تیلر‌‌‌های موتوری که به تراکتورهای دستی نیز معروف است, دارای دو چرخ محرک است که به وسیله ی دست حمایت و هدایت می‌شود.


ج) طبقه بندی بر اساس نوع شاسی یا قاب

– تراکتورهای با شاسی دارای یک قسمت حمایت کننده به نام شاسی یا قاب هستند.
– در تراکتورهای نیم شاسی دو تیرک یا محور طولی به دو طرف بدنه ی موتور ع محفظه ی کلاچ و یا محفظه ی جعبه دنده به وسیله ی پیچ و مهره متصل می‌شود.
– تراکتورهای بدون شاسی فاقد هر گونه حمایت کننده اضافه هستند. د راین نوع بدنه ی تراکتور به صورت یکپارچه است.

روش های متداول سمپاشی

یکی از متداول ترین انواع سمپاش ها، سمپاش های تراکتوری فرقونی لانس دار است.در حال حاضر در بیش از 70 درصد مزارع کشور از این روش استفادهمی‌شود. در این سمپاش‌ها از موتور و پمپ یا شافت تراکتوری استفاده و محلول سمی از یک یا 2 لانس با فشار 20-30 بار خارجمی‌شود. در نتیجه فشار سمپاشی بسیار زیاد بوده و برخورد شدید محلول به بوته های کوتاه غیرمقاوم گیاهان در مزرعه، بیش از 50 درصد از آن، روی زمینمی‌ریزد که علاوه بر آلودگی محیط زیست، تلفات شدید محلول سمی را هم در پی دارد.
این نوع سمپاشی برای درختان بلند طراحی شده است و استفاده از آن در مزارع به هیچ وجه به صلاح نیست. کاربران ناچارند سمپاشی را به صورت چپ و راست و زیگزاکی انجام دهند که با این کار، یکنواختی در پوشش وجود ندارد و میزان لهیدگی محصول زیر پای کارگران نسبتا زیاد و در حدود 5 درصد است. کارگران بخصوص شخص سمپاشی کننده داخل توده ای از ذرات سم قرار داشته و به علت تغییر جهتهای پی درپی، عمود بودن جهت پاشش به جهت باد ممکن نیست. در نهایت مسمومیت تدریجی و مزمن کارگران در این روش اجتناب ناپذیر است. حال چرا استفاده از سمپاش های نامناسب لانس دار در سمپاشی مزارع جاافتاده و کشاورزان در سطح وسیع از آن استفادهمی‌کنند؟ با این که در سمپاش های پشت تراکتوری بومدار به علت داشتن نازل های متعدد پاشش محلول به طور یکنواخت صورتمی‌گیرد، چرا از این سیستم‌ها استفادهنمی‌شود؟ علت این است که در سمپاش های تراکتوری بومدار در هر نوبت سمپاشی 8 تا 13 درصد محصول زیر چرخهای تراکتور له شده و ضایعات محصول بخصوص در مبارزه با آفت سن گندم بسیار بالا و چشمگیر است، در نتیجه کشاورزان به ناچار سمپاش های لانس دار را ترجیحمی‌دهند.

ویژگی های نسل جدید سیستم های کنترل علف های هرز

یکی از مهمترین مزیتهای سمپاش جدید این است که به علت مصرف کم آب، سرعت کار را افزایشمی‌دهد و وقت تلف شده برای محلول گیری در این نوع به حداقل ممکن کاهشمی‌یابد. در واقع با استفاده از این سمپاش، کارگر دیگر نیازی به پر کردن مخزن سم پس از سمپاشی مساحت کوتاه ندارد. با توجه به عرض کار 6 متری این سمپاشمی‌توان در هر ساعت 2.5 هکتار را سمپاشی کرد. در مجموعمی‌توان 10 تا 15 هکتار را در یک روز، با این دستگاه سمپاشی کرد، در صورتی که سمپاش موتوری اتومایزر که با انسان حملمی‌شود در یک روز یک الی 1.5 هکتار را سمپاشیمی‌کند. سمپاش های میکرونر نیاز به پمپ، موتور و بنزین ندارند چون به وسیله باتری های قابل شارژ کارمی‌کند. فلاح درخصوص دیگر مزیت های اختراع خودمی‌گوید: این دستگاه هامی‌توانند ذرات یکنواخت ایجاد کنند، البته قطر ذرات در اختیار ماست و امکان درشت یا ریز کردن آنها وجود دارد. به این ترتیب هنگام استفاده در مزرعه تمام محلول به سطح گیاه چسبیده و مورد استفاده قرارمی‌گیرد ؛ اما در سمپاش های معمولی با فشار خیلی زیاد، سمپاشی صورتمی‌گیرد و ذرات سم از روی گیاه به پایین سرازیرمی‌شود.
با توجه به این که چنین دستگاهی پشت سر کارگر حرکت و کارگر همیشه در قسمت سمپاشی نشده در تردد است، امکان مسمومیت و آلودگی به حداقل ممکنمی‌رسد. ضمن آن که چون این وسیله توسط کارگر و میان ردیف‌ها حملمی‌شود، ضایعات و له شدگی محصول وجود ندارد. در مجموع باید گفت دستگاه سمپاش ابرپاش به دلیل وزن کم، نداشتن تولید صدا، بازده روزانه بالا و پوشش کامل و یکنواخت قطراتمی‌تواند جایگزین مناسبی برای سمپاش های متداول در مزارع کشور باشد. به گفته فلاح در طراحی جدید، عرض کار ابرپاش به 8 متر افزایش یافته، ولی وزن آن از استاندارد فائو تجاوز نکرده است.

سمپاش خودکششی یا خودگردان

معمولا در این سمپاش‌ها نازل‌ها دو به دو همدیگر را همپوشانی کرده و با پاشش یکنواخت سطح مزرعه را کاملا ًمی پوشاند. با انتخاب و استفاده از نازل مناسب، باد بردگی و تلفات سم کاهش یافته و تمام سطح گیاه آغشته به محلول سمیمی‌گردد.
از انواع سم پاش های پشت تراکتوری، نوع سوار شونده در ایران رایج بوده که توسط اتصال 3 نقطه به تراکتور متصلمی‌شود. در کشورهای پیشرفته به علت تسطیح کامل مزارع، عرض بوم سمپاش به 40 متر نیزمی‌رسد اما در کشور ما به دلیل عدم تسطیح مزارع عمدتا از بوم های 8 متری استفادهمی‌شود. راندمان سمپاش 400 لیتری با بوم 8 متری در شرایط کشور ما 10 تا 15 هکتار در روزمی‌باشد.
میزان لهیدگی محصول در اثر عبور چرخ تراکتور نیز دارای اهمیتمی‌باشد. (شکل 4). مثلا در شرایطی که در مزرعه گندم، بوته‌ها کوتاه و امکان پنجه زنی و ترمیم دارند میزان این خسارت ناچیزمی‌باشد اما در زمانی که بوته‌ها رشد کرده و دیگر امکان ترمیم ندارند اگر از تراکتورهای چرخ پهن( 30تا cm40) استفاده شود، میزان خسارت حدود 12-8 % محصولمی‌باشد. لذا برای کاهش این خسارت لازم است تا تسطیع مزارع صورت گرفته و از تکنولوژی های پیشرفته مانند سمپاش های با طول بوم زیاد استفاده گردد زیرا در زمان استفاده از بوم 40 متری لهیدگی مزرعه و محصول به یک پنجم (2 %) کاهشمی‌یابد.

منبع: faruj.com